Dag 9, 2 december
Daar zijn we weer!
Dit keer van uit het iets minder zonnige en warme Portugal, maar even goed beter als in Nederland. De ochtenden beginnen steeds erg mistig en dat duurt wel tot de middag, waardoor het uitzicht van af onze berg wat belemmert word. De temperatuur is overdag zo rond de 14 gr ongeveer.
Daar zijn we weer!
Dit keer van uit het iets minder zonnige en warme Portugal, maar even goed beter als in Nederland. De ochtenden beginnen steeds erg mistig en dat duurt wel tot de middag, waardoor het uitzicht van af onze berg wat belemmert word. De temperatuur is overdag zo rond de 14 gr ongeveer.
Dinsdag zijn we nog een tweede keer Lissabon in geweest, wat een leuke stad! We hebben lekker met z’n vieren ( E, Stijn, Oma en Anne) geshopt. Hier en daar wat kado’s voor de feest dagen gekocht en wat kleding. Vooral de garderobe van onze kleine Stijn is zeer uitgebreid met hele leuke dingen! Na dat we aan het einde van de dag bij Zareno terug zijn geweest, hebben we dat geweldige restaurantje weer opgezocht. We hebben daar net als de dag ervoor weer buitengewoon heerlijk gegeten! Het stel waar het restaurant van is zijn echt zo aardig. Ze komen de hele tijd met allerlei hapjes aan om te proberen en ze doen verschrikkelijk hun best om alles voor ons begrijpelijk te maken. Dit valt niet altijd mee omdat ze maar weinig Engels praten. Ze hadden speciaal voor ons de menu kaart laten vertalen door iemand die dat wel kon. Ook Stijn heeft hier zijn eerste internationale vrienden gemaakt. Terwijl wij ons hoofdgerecht aten, lag hij in zijn armen met haar te sjansen zoals hij dat zo goed kan.
Ondertussen leren we de leden van het Canadese team steeds beter kennen. Gister hebben we uitgebreid zitten praten met Lauren Barwick.
(foto van de vrouw op de vos) Zij is op haar 21ste van een hooischuur gevallen en heeft een hooi baal op haar hoofd gehad waardoor zij verlamd is geraakt vanaf haar middel. Het is indrukwekkend om te zien hoe zij met haar paarden omgaat.
(foto van de vrouw op de vos) Zij is op haar 21ste van een hooischuur gevallen en heeft een hooi baal op haar hoofd gehad waardoor zij verlamd is geraakt vanaf haar middel. Het is indrukwekkend om te zien hoe zij met haar paarden omgaat.
Iedereen is nu wel gearriveerd en vanmiddag beginnen ze met “the jog”.
Dit is niets meer dan een veterinaire keuring zoals bij elke FEI wedstrijd, maar ons Canadese team is hier over een beetje in paniek. Niet over het feit dat er wat mis zou zijn met een van de paarden, maar over dat Anne een zwarte broek moet dragen en een Canadese jas. De paarden moeten allemaal de zelfde Canadese deken op en vlechtjes in en al deze dingen zijn ons al een stuk of twintig keer verteld als of we niet goed bij ons hoofd zijn. Nou is dat misschien ook wel een beetje zo, want wij moeten hier zo hard om lachen. Gelukkig zijn alle paarden van het team “accepted” en dus goedgekeurd.
Dit is niets meer dan een veterinaire keuring zoals bij elke FEI wedstrijd, maar ons Canadese team is hier over een beetje in paniek. Niet over het feit dat er wat mis zou zijn met een van de paarden, maar over dat Anne een zwarte broek moet dragen en een Canadese jas. De paarden moeten allemaal de zelfde Canadese deken op en vlechtjes in en al deze dingen zijn ons al een stuk of twintig keer verteld als of we niet goed bij ons hoofd zijn. Nou is dat misschien ook wel een beetje zo, want wij moeten hier zo hard om lachen. Gelukkig zijn alle paarden van het team “accepted” en dus goedgekeurd.
Ze begeleidt zelf de paarden in haar rolstoel naar de bak en rijdt met haar rolstoel om de paarden heen om alles te controleren. Ze heeft een enorme drive in alles wat ze doet.
Het grootste gedeelte van het jaar woont zij in Florida waar zij werkt voor Pat Parelli. Een bekende Amerikaanse farm waar “natural horsemanship” voorop staat. Haar fantastische inzet en gedrevenheid heeft al geresulteerd in een gouden medaille op de Paralympics in Hongkong in 2008! Inmiddels heeft de Canadese federatie een paard voor haar gekocht waarmee ze zal deelnemen aan deze wedstrijd.
Het grootste gedeelte van het jaar woont zij in Florida waar zij werkt voor Pat Parelli. Een bekende Amerikaanse farm waar “natural horsemanship” voorop staat. Haar fantastische inzet en gedrevenheid heeft al geresulteerd in een gouden medaille op de Paralympics in Hongkong in 2008! Inmiddels heeft de Canadese federatie een paard voor haar gekocht waarmee ze zal deelnemen aan deze wedstrijd.
We zullen jullie op de hoogte houden van de resultaten , groeten Anne en Elisabeth..
